★。。★เติมไฟให้ชีวิต★。。★

ชีวิตเป็นของเธอ
ทางเดินชีวิตย่อมเป็นของเธอ
สองขาของเธอ จงก้าวไปตามทางนั้น
ทำในสิ่งที่เธอถนัดและเข้าใจ
เธอจะไปได้ดีเท่าที่เธอควรจะไป

หากอยากจะถามหา 
ความจริงใจจากใครต่อใคร
ต้องเริ่มถามหาที่ตัวเธอเองก่อน
ว่ามีความจริงใจเพียงพอหรือไม่

ชีวิต
ไม่เคยมีคำว่าสาย
หากก้าวหลงเดินทางผิด
ย่อมกลับมาเริ่มต้นใหม่ได้
อาจจะช้ากว่าที่ควรจะเป็นไป
แต่ก้อยังดีกว่าดิ่งลึก
จมลงในความเลวร้ายทุกที ทุกที 

 

ความผิดหวัง คือพลังสร้างความแข็งแกร่ง
จงยอมรับความผิดหวัง และความเจ็บปวดในฐานะเป็นส่วนหนึ่งของชีวิต และใช้มัน
เป็นบทเรียนที่จะไม่ให้เกิดขึ้น

 

ไม่มีเวลา...ไม่มีในโลก
เวลาคือสิ่งเดียวที่คนบนโลกได้รับเท่ากันอย่างยุติธรรมที่สุด เพียงแต่ใครจะสามารถ
จัดสรรเวลาให้มีค่ามากที่สุด 

 
ชนะตนเองคือชัยชนะที่ยิ่งใหญ่
จงมุ่งมั่นความเป็นเลิศ แต่อย่ามุ่งหมายเพื่อความสมบูรณ์แบบ การเอาชนะใจตนเอง
คือชัยชนะที่ประเสริฐที่สุด ความสำเร็จตัดสินที่ความสุขในใจเรา

 

เป็นและอยู่อย่างผู้กล้าหาญ
จงกล้าเข้าไว้ หากโอกาสมันล่วงผ่านไป เราอาจจะเสียใจกับสิ่งที่ไม่ได้ทำมากกว่า
สิ่งที่ทำไปแล้วเสียอีก

ทำในสิ่งที่รักหรือจะรักในสิ่งที่ทำ
หากไม่สามารถเลือกทำงานที่เรารักได้ ก็จงรักในงานที่ต้องทำ เพราะความรักในงาน
ก็สร้างความสำเร็จได้เช่นเดียวกัน 

  อ่อนน้อม ถ่อมตน คือวิถีของผู้ทรงปัญญา
รวงข้าวที่หนักด้วยเมล็ดย่อมโน้มลงสู่ดิน เฉกเช่นผู้ทรงคุณวุฒิ และปัญญามักถ่อมตน

ปฏิบัติต่อผู้อื่นเหมือนที่อยากให้เขาปฏิบัติต่อเรา

 

ความรัก..ความห่วงใย..เราจะมีให้กันตลอดไป..

เรารัก..กาน..น้า!..

 

 

  ก้าวเดิน…ของความรัก 





“ความรัก” ของคนเรา ก็มีเท้าเดินเหมือนกัน
เมื่อแรกเริ่ม . . . ความรักก็เดินไปข้างหน้าอย่างรวดเร็ว
เพราะ . . . อยากจะถึงจุดหมายที่หวังไว้

คือ . . . ใครคนหนึ่งที่เรารู้สึกดีๆด้วย
เมื่อสมหวังแล้วความรักก็เดินไปเรื่อยๆ
. . . ไม่ต้องก้าวยาวและเร็ว
. . . เดินไปตามปกติและก้าวต่อไปเรื่อยๆ
. . . ในช่วงนี้ถ้าเดินเร็วไปอาจจะเจอหลุมและสะดุดได้
ก็คงจะต้องเดิน  . . . อย่างระมัดระวัง
. . . และก้าวให้ได้จังหวะ  . . .  ที่เหมาะสม



แต่เมื่อถึงเวลา . . . ที่ความรักผิดหวังหรือจบลง
ความรัก . . . ก็จะเดินช้าลง
บางทีอาจจะช้า . . . ช้าจนเหมือนเราเดินถอยหลัง

เหมือนกับ . . . คนที่หกล้มแล้วขาเจ็บ
จะเดินไม่ถนัดนัก  . . . ต้องรอเวลาเพื่อรักษาให้แผลที่เกิดจากการหกล้มหาย
แล้วค่อยก้าวเดินต่อไป . . . อย่างปกติ

ความรักก็มี step ในการก้าวเดินไปอย่างนี้เรื่อยๆ
ช้าบ้าง  . . . เร็วบ้าง จนกว่าจะถึงวันหนึ่งที่เราได้เจอคนที่ใช่จริงๆ
วันนั้น . . . ความรักคงเดินต่อไปได้เรื่อยๆ

ถึงจะหกล้มบ้าง ตกหลุมบ้าง
แต่ . . . ก็ยังมีคนที่คอยประคอง คอยเดินไปด้วยกัน
ไม่ใช่หกล้มแล้ว . . . ต้องลุกเดินต่อด้วยตัวเองอีกต่อไป

เมื่อความรัก . . . ก้าวเดิน
เราจึงต้องก้าวตาม . . . อย่างระมัดระวัง
จะหกล้มบ้าง จะสะดุดบ้างก็ต้องพยายามลุกขึ้น
. . . และกลับมาเดินต่อไป ให้ได้ . . .

 

 

                                เธอรักฉันแค่ไหน? 

  

ฉันไม่เข้าใจเลยว่า. . .
"รัก" ที่เธอพูดมา. . . มีค่าแค่ไหน
เพียงลมปาก หรือ พูดออกมาจากใจ
จริงแท้แค่ไหน. . . ทำไมไม่มาดูแล

 

ปากนะ “รัก” บอกว่า. . . รัก
แต่การกระทำ ที่ประจักษ์ดูไม่แน่
รักจริงไหม?. . . ทำไมถึงไม่แคร์
ช่วยยืนยัน. . . รักแท้ให้แน่ใจ

เธออย่า. . . เห็นฉันเป็นของตาย
เธอรู้ไหมคำว่า . . . "รัก" . . . มีความหมายมากแค่ไหน
ไม่ใช่บอกว่า. . .  "รัก". . . แล้วทำเงียบหายไป
ภาษากาย กับ ภาษาใจ ต้องไปด้วยกัน 

สงสารคนที่เธอบอกว่า. . . รักบ้าง
อย่าทิ้งขว้าง ให้มันเป็นเพียงความฝัน
ถ้าคิดว่า. . . ใจยังมีรักให้กัน
อย่าทิ้งฉัน. . . ให้ร้องไห้อยู่คนเดียว

รัก"  ต้องการ  "การเอาใจใส่"  ไม่ใช่เพียงคำพูดว่า. . .  "รัก". . .นะจ๊ะ

 

                                คุณเหงฉันเปงคนที่ คุณรัก หรือ ว่าว่าเปงแค่สิ่งของ                                                                                                                                           

               การที่เรา . . . จะคบหา หรือรู้จักใครสักคน
              ไม่ว่า . . . จะในฐานะอะไรก็ตาม 
              สิ่งหนึ่ง ที่ควรท่องควรจำไว้อยู่เสมอ
              ก็คือ . .  .  “คน” เป็นสิ่งมีชีวิต
              ไม่ใช่สิ่งของหรือหุ่นยนต์ที่เราอยากให้เป็น

               หากว่าคุณ "รักใครสักคน"  . . . 
              อย่า! ตั้งใจกับคน 1 คนมากเกินไป
               เพราะ . . . ไม่มีใครอยากเป็นต้นเหตุของความล้มเหลว 
              อย่า! คาดหวังกับ คน 1 คนมากเกินไป
              เพราะ . . . ไม่มีใครสามารถเป็นทุกอย่าง ที่ทุกคนอยากให้เป็น

               อย่า! ให้เวลากับคน 1คนมากเกินไป
              เพราะ . . . ไม่ว่าใคร ก็อยากมีช่วงเวลาของความเป็นส่วนตัว . . . คนเดียว 
              อย่า! พยายามเปลี่ยนแปลงคน 1 คนมากเกินไป
              เพราะ . . . นั่นจะทำให้เขา ไม่หลงเหลือความเป็นตัวของตัวเอง
       
              อย่า! ควบคุมชีวิตคน 1 คนมากเกินไป
              เพราะ . . . มนุษย์มักจะหาวิธีการแทรกตัวเพื่อออกมาจากกฎที่ถูกกำหนด
               อย่า! บีบบังคับคน 1คนมากไปกว่านี้
              เพราะถ้าคนๆ นั้นหลุดจากภาวะบีบบังคับมาได้ 
              คุณจะกลายเป็นคนที่ถูกหันหลังให้ในทันที

              เธอ . . . ลองมองดูฉันดีๆ
              ฉันมีลมหายใจ  . . . ไม่ใช่ภาพวาด ที่จะสวยงามอยู่ตลอดเวลา
              และฉันเองก็ เป็น “คน” เป็น สิ่งมีชีวิตที่มี 2 ด้านเช่นกัน

              อยากให้คุณเห็นฉัน เป็นคนรัก  . .  .
              ที่คุณพร้อมจะ “รัก” ในตัวฉันมากกว่า
              ที่จะต้องการให้ฉันเปลี่ยนแปลง

               หากคุณ อยากรู้จักใครสักคน ต้องหัดเรียนรู้เขา
              ไม่ใช่จะไปเปลี่ยนแปลงเขา . . . 
              อยากให้เขาเหมือนที่เราอยากให้เป็น
              . . . เว้นแต่เขาจะเปลี่ยนแปลงตัวเอง

              จงทำให้เขาอยากเปลี่ยนแปลง  . . .
                 ไม่ใช่อยากให้เขาเปลี่ยนแปลงเพื่อตัวเอง       

  

             

 

                        ความรัก..เหมือนกับการนั่งรถบัส 

 เมื่อเราเปรียบความรักเหมือนกับการเดินทา
เดินทางไปหารักที่แท้จริง
เดินทางตามหาคนที่ใช่สำหรับเรา
ตอนนี้ฉันรูสึกเหมือนกับว่าฉันกำลังเดินทาง

 กำลังนั่งอยู่บนรถบัสสักคัน
รถที่กำลังวิ่งไปเรื่อยๆ วิ่งอย่างช้าๆ

 

บางที่มันก็จอดตามสถานีต่างๆ 
ซึ่งนั้นก็หมายความว่า เราจะต้องใช้ระยะเวลาในการเดินทางมากยิ่งขึ้น

 

 ยิ่งเราจอกนานเท่าไรเราก็จะเสียเวลามากขึ้นเท่านั้น

แต่จะทำไงได้ละ เมื่อรถบัสคันนี้คนขับชื่อว่าพรหมลิขิต

 

 เราจะสั่งให้เขาขับเร็วก็ไม่ได้ 
 เราจะต้องค่อยๆเป็นค่อยๆไป
 มีหน้าที่นั่งก็ต้องนั่งไปเงียบๆ
อาจจะมีบางครั้งที่พรหมลิขิตแกล้งเรา
 บางที่อาจจะจอดรับคนขึ้นมาบนรถเยอะแยะมากมาย
  จนเรารู้สึกอึดอัด  
แต่บางครั้งก็ไม่  จอดรับใครเลย
ทำให้รถทั้งคันมีเราอยู่แค่คนเดียว
ซึ่งมันก็ทำให้เรารู้สึกเหงาได้เหมือนกัน
บางที่ปลายทางที่เราคิดว่านี้คือจุดหมาย

  
 เราเตรียมตัวที่จะลง
แต่พรหมลิขิตก็ไม่เปิดประตูให้เราซะงั้น
ทำให้เราต้องนั่งเซงต่อไปเรื่อยๆ
ว่าเมื่อไรเราจะถึงจุดหมายปลายทางของเราสักที่
อาจจะมีบางที่ระหว่างทางจะเจอกับพายุฝน

หรือแม้กระทั้งแดดอันแรงกล้า
แต่นั้นก็เหมือนเป็นเครื่องพิสูจน์ได้ว่า 
เรามีความอดทน พอที่จะเจอสิ่งที่รออยู่ข้างหน้า

เจอกับรักแท้ที่รอเราอยู๋
หรือเจอกับใครสักคนที่รอเราอยู๋
 และเมื่อเราจะรู้สึกว่าสิ่งที่เรารอมานานมีค่าแค่ไหน

                        

                     

                                                                                

                                                                                                

        

                                               

ใครสักคนที่มีค่าแก่การรอคอย

ใครสักคน...ที่มีค่าแก่การรอคอย...

ใครบางคน...ที่มีค่าพอให้รอคอยการรอคอย ... เป็นเรื่องที่ทรมาน

โดยเฉพาะการรอคอยที่จะกลับมาพบกัน หรือรอคอยใครสักคนที่จะใช้ชีวิตอยู่ร่วมกัน

เพราะในเวลาแห่งการรอคอยนั้น มันมีมากกว่า 24 ชั่วโมง

และเข็มนาฬิกาก็เดินช้าขึ้นอีกเป็นเท่าตัว...

จากเวลาที่นานอยู่แล้วจึงนานยิ่งกว่า และการดำเนินชีวิตระหว่างการรอนั้น

ก็มีตัวแปรมากมายที่จะทำให้คนเปลี่ยนไปอยู่ทุกขณะ

เพราะทุกคนมีพื้นฐานความเหงา และโดดเดี่ยวอยู่ในตัวเอง พอๆ กับความอ่อนไหว

เป็นโอกาสที่ดีที่จะใช้ระยะทางเป็นเครื่องวัดความรู้สึก

พิสูจน์ความแข็งแรงของความรัก วัดการกระทำ... ความเสมอต้นเสมอปลาย และความอดทน

ด้วยเงื่อนไขของความลำบากแห่งกาลเวลา และตัดสินว่า...การรอคอยจะคุ้มค่าหรือไม่

การอยู่ห่างกัน... จึงจำเป็นต้องพิสูจน์กันด้วยความเข้มแข็ง

ต่างคนต่างก็ต้องทำหัวใจให้เข้มแข็งกับอารมณ์ต่างๆ

ที่คอยรบกวน...และคอยชักจูงออกนอกลู่นอกทาง

เพราะมันไม่ใช่เรื่องง่าย...ที่วันนึงเราพบว่า

คนคนหนึ่ง...คือคนที่ชีวิตเราตามหามาตลอด และใครสักคนที่เป็นได้อย่างที่เราฝัน

มันก็ไม่ใช่เรื่องง่าย

และคนที่จะฝ่าฟันกับการบีบคั้นแห่งการรอคอย

กลับมาหาเราได้ก็ไม่ใช่เรื่องธรรมดา...

เพราะฉะนั้น...

ย่อมหมายถึง...ความรู้สึกที่เค้ามีอยู่ก็คงไม่ได้ธรรมดา และคนคนนั้นก็ย่อมเต็มค่า

เวลาที่ชาวประมงจะเลี้ยงหอยมุก จะต้องใช้เวลาเนิ่นนาน

และสามารถรอคอยได้อย่างไม่น่าเชื่อ เพราะเขารู้ว่า เมื่อไหร่ถึงเวลา

ที่มุกสามารถนำมาร้อยเป็นสร้อยได้

ย่อมเกิดค่ามหาศาล ...ชีวิตจึงจำเป็นต้องรอคอยใครสักคนให้ได้

หากรู้ว่าเป็นใครสักคน ...ที่มีค่าแก่การรอคอย...

                   แอบรักทั้งที่เธอไม่รู้

แอบรักทั้งที่เธอไม่รู้
แอบเฝ้าดูทั้งที่เธอไม่เห็น
แอบเฝ้าคอยในยามไม่จำเป็น
แอบซ่อนเร้นบางอย่างภายในใจ

แอบฝากสายลมกระซิบรัก
แอบสลักอักษรฝากไปให้
แอบส่งจดหมายบรรยายความในใจ
แอบห่วงใยทั้งที่เธอไม่ต้องการ

แอบปกปิดทุกสิ่งไว้ในใจ
แอบร้องไห้ในค่ำคืนที่ร้าวฉาน
แอบหลับฝันถึงเธอนานแสนนาน
แอบทรมานเพราะหัวใจ... ฉันรักเธอ

          รักใคร... ชอบใคร ก็รีบบอกเค้าไปตรงๆ จะดีกว่านะคะ อย่าปล่อยให้อาการ “แอบ” มันทำให้อะไรๆ สายเกินไปเลย... อิอิ

   ความรักบนหัวใจของคนอื่น

ฉันน่าจะจบมัน . . . ตั้งแต่วันนั้น
ไม่น่าปล่อยให้เราผูกพัน . . . เท่ากับวันนี้
เพราะความอบอุ่นที่เธอให้ เพราะความอ่อนไหวที่ฉันมี
ทำให้จบเรื่องของเราไม่ได้ซะที . . . จนถึงตอนนี้ที่สายไป

อยากจะขอโทษเธอ . . . เป็นล้านๆ คำ
ถ้ามัน . . . จะช่วยลดความผิดที่ฉันทำลงไปได้
ทั้งที่รู้ว่า . . . ไม่อาจจะลบเลยซักนิด กับความผิดพลาดและความเสียใจ
คำขอโทษก็ไม่ได้ ช่วยอะไร นอกจากทำร้ายใครที่ได้รับมัน . . .

ช่วยเข้มแข็งซะทีเถอะหัวใจ . . .
แม้คำขอโทษจะไม่ช่วยอะไร
แต่การจากไปอาจช่วยใครได้มากกว่านั้น
เราอาจไม่ผิดที่จะ "รัก" แต่มันผิดตรงที่ไม่มีสิทธิ์จะผูกพัน

 ปล่อยให้จบมันเถอะ . . .
เราอย่าสานต่อความสัมพันธ์กัน
เพราะการรักกันบนหัวใจของใครอย่างนั้น . . . มันโหดร้ายไป

   เพราะเขา... ไม่ใช่ของเรา!!

ยื้อยุดไว้ก็ได้มาแค่ความว่างเปล่า... จนใจหาย
เขาเห็นค่า... แค่ในเวลาที่รู้สึกเดียวดาย
ในยามที่เขาไร้... คนเคียงข้างกัน

ส่วนเราเป็นแค่คนคั่นเวลา
แค่คนที่เคยร่วมทางกันมาก็เท่านั้น
เขาไม่เคยจดจำความรู้สึกดีๆ ที่เคยแบ่งปัน
มีเพียงเราเท่านั้นที่โง่งม

ได้เวลาทวงหัวใจคืนมาเสียที
สิ้นสุดความทรงจำที่มีแต่ความสุขสม
จะลืมให้หมดใจ... ว่าเคยมีใครทำให้ตรอมตรม
จะคิดเสียว่า... เป็นแค่สายลมที่พัดผ่านไป

จะขอเป็นคนใหม่ที่แกร่งกล้า
จะเลิกมีน้ำตา... เลิกร้องไห้
จะยิ้มรับกับความเจ็บช้ำในหัวใจ
จะขอเป็นคนใหม่... ที่ไม่อ่อนแอ

 

         ฉันคนเก่า . . . จะกลับมาเป็นเหมือนเดิม

ฉันเคย . . . ซบหน้าลงกับหมอนใบน้อย
แล้วก็ปล่อยน้ำตา ให้รินไหล . . .
เคยใช้เวลาเนิ่นนาน  . . . กับการเสียใจ
ก่อนจะหยุดเพื่อถามใจ ว่า  . . . เคยได้อะไรคืนมา

ตั้งแต่นั้น . . . ฉันก็ไม่เคยร้องไห้
และไม่เคยอ่อนแอ ให้ใครที่เป็นปัญหา
ฉันรู้ว่า . . . ทุกอย่างแก้ไขได้ โดยไม่ต้องใช้น้ำตา
กับชีวิตวันข้างหน้า . . . ยังมีสิ่งดีๆ ให้ค้นหาอีกมากมาย

วันนี้  . . . ฉันจึงเข้มแข็ง
หัวใจที่เคยอ่อนแรง กลับแข็งแก่งขึ้นมาใหม่
แม้สองมือจะบันทึก เรื่องราวอย่างเดียวดาย
แต่สองเท้า ก้าวไปด้วยหัวใจทรนง . . .

คงจะถึงเวลา แล้วซินะ
ที่จะเช็ดน้ำตา ให้แห้งหาย
ความเจ็บปวด  . . . ที่มีมันมากมาย
จะเป็นเพียงฝันร้ายที่ผ่านไป . . .

กลับเป็นฉันคนเก่า ในพรุ่งนี้ . . .
พร้อมที่จะยืนได้อย่างดี ไม่หวั่นไหว
หากน้ำตา . . . จะกลับมารดหัวใจ
แต่นั่นต้องไม่ใช่เพราะ . . . ใครคนเดิม . . .

              ข้อคิดดีๆ  . . . ของคนที่ไม่เหลือใคร

หากคุณโดนทิ้ง และเสียใจ . . .
จงคิดไว้ว่า . . . คุณไม่ใช่คนเดียวในโลกที่อกหัก
ไม่มีใครไม่เคยเสียใจ . . . ทุกคนเจ็บช้ำมาแล้วทั้งนั้น

ความเหงา . . . อาจทำให้รู้สึกอ้างว้าง
. . . แต่ไม่เคยทำให้ใครเจ็บปวด จงรักในขอบเขตที่จะรักได้  . . .
เพราะคนบางคนเกิดมาเพื่อ . . . จะให้เรารัก
แต่ไม่ได้เกิดมาเพื่อ . . . เป็นของเรา

คิดไว้ซะว่า . . . เมื่อก่อนเราไม่มีเค้า
เราก็อยู่ได้  . . . ตอนนี้ไม่มีเค้า จะต้องไปแคร์อะไร

อย่าคิดว่าเค้าคือคนที่ดีที่สุด  . . .
ถ้าเค้าคือ คนที่ดีที่สุดจริงๆ เค้าคงไม่ทำให้คุณเสียใจขนาดนี้
ลองเปิดใจหาคนใหม่  . . .

เคยได้ยินคำนี้มั๊ย "เหนือ ฟ้า ยัง มี ฟ้า"
. . . ยังมีคนที่ดีที่สุดสำหรับคุณ
ยืนรออยู่ข้างหน้า  . . . ก้าวเดินต่อไป อย่าย่ำอยู่กับที่
อย่าเดินถอยหลังไปหาอดีตที่ทำให้คุณเสียใจ

วันนี้อาจเป็นวันที่ฝนตก ฟ้าครึ้ม . . .
จงนึกไว้เสมอว่า . . . ต้องมีซักวันที่อากาศสดใส
. . . พรุ่งนี้ต้องเป็นของเรา . . .

เหมือนกับเนื้อเพลง เพลงหนึ่ง (จำไม่ได้ว่าเพลงใคร) ที่บอกว่า . . .

เคยมีใครหนึ่งคน ได้บอกฉันมา . . . ว่าใครทำให้เราต้องเจ็บช้ำใจ
ลองไปเก็บก้อนหินขึ้นมาซักอัน
และเอาใส่มือนั้น และบีบมันไว้  . . .

บีบให้แรงจนสุดมือ ให้มือทั้งมือมัน เริ่มสั่น
ใครคนนั้น ยิ้มให้ฉัน ถามว่าเจ็บมือใช่ไหม
ไม่มีอะไรจะทำร้ายเธอ . . . ได้เท่ากับเธอทำตัวของเธอเอง

ให้เธอคิดเอาเองว่าชีวิตของเธอเป็นของใคร
ไม่มีอะไรจะทำร้ายเธอ . . .  ถ้าเธอไม่รับมันมาใส่ใจ ถูกเค้าทำร้าย
เพราะใจเธอแบกรับมันเอง (คุณว่าจริงม๊ะ)

พรุ่งนี้ต้องดีกว่าวันนี้ . . .
และวันนี้ . . . ต้องผ่านไป อย่างมีค่า
ความหวังยังไม่ไกล หากใจจะคว้า
ขอเพียงอย่า ท้อแท้ . . . แ ค่ นั้ น เ อง . . .

              ความแตกต่างของ “คนสองคน”

แต่ละคนเติบโตมาจากที่แตกต่าง . . .
ยิ่งมาอยู่ใกล้กันมาก . . .
ก็ยิ่งทำให้เห็นความแตกต่างกัน ของ "คน" สอง  "คน"

อาจมีหลายครั้ง  . . . ที่เรารู้สึกขัดใจ
ที่อีกคน ทำอย่างนั้น  . . .  อย่างนี้
หรือ  พูดจาอะไร ที่เราไม่ค่อยพอใจ

แต่ด้วยความรักที่มีอยู่ และหวาดกลัวว่า . . .
หากพูด หรือ ทำอะไรออกไปแล้ว  . . . จะเกิดการกระทบกระทั่ง
หรือทำให้เสียความรู้สึกกันไปเปล่า ๆ
จึงเก็บความอึดอัดใจ ไว้ ดีกว่า

จนเผลอลืมไปว่า . . . ความรู้สึกที่ไม่ได้รับการผ่อนคลายนั้น
จะถูกทับถม สะสมให้สูงขึ้น . . .
เป็นความขุ่นเคือง ในอารมณ์ อยู่เสมอ
และอาจถึงจุดที่ ไม่อาจทนได้ในสักวัน

 การคบหาใครสักคนอย่างจริงจังนั้น
เราต้องไม่ลืมไปว่า . . .
คนๆ นั้น คือคนที่เราต้องใช้ชีวิตอยู่ด้วยกัน . . . ตลอดไป

อย่าให้ต้องมีฝ่ายใดฝ่ายหนึ่ง อดทน ขนาดนั้นเลย
กล้าที่จะพูดในแง่ดี . . .  แง่เสีย
เพื่อที่อีกฝ่ายจะได้รับรู้ และปรับตัวเข้าหากัน
เพื่อถนอมรักไว้ให้อยู่ด้วยกันนาน  . . . นาน

เพราะไม่มีประโยชน์อะไรเลย...
หากจะเก็บความรู้สึก  เพื่อที่จะรักกันให้มากๆ ในวันนี้
แต่ไม่เคยยอมรับอะไรกันได้ และมีแต่ให้ความรักน้อยลงในวันต่อไป

อย่า . . . ปล่อยให้ความขุ่นเคืองใจเล็กๆ กลายเป็นเรื่องใหญ่
กับแค่คน สองคน ที่ไม่ได้คุยกัน
กล้าที่จะพูดคุยกัน ให้เข้าใจ
และให้ทุกความคลางแคลงใจ จบลง . . . ที่ตรงนั้นจะดีกว่า จริงไหม?

ก่อนจะเลิกรักใครสักคน ... ถามใจตัวเองให้ดี

       ความรัก  . . . กับ  . . . อารมณ์ เหมือนซ้ายและขวา
       ถ้าคิดจะรัก ต้องมีสติ คิดไตร่ตรอง
       เพราะความรัก  . . . มีสองฟาก

                ถ้ามีสิ่งดีๆ อีกฟากหนึ่งมักมีสิ่งร้ายๆ เสมอ
                อย่าเอาอารมณ์มาตัดสินความรัก
                เพราะความรักมักสวนทางกับอารมณ์  . . .

                สำหรับคนที่มีอารมณ์   . . . เหนือ  . . . ความรัก
                          มักจะทำให้ “รัก” กลาย เป็นบ่อเกิด แห่งการร้างลา  . . .
                          พอพายุผ่านไปแล้ว   . . . 
                          ถึงจะรู้สึกว่าศูนย์เสียสิ่งที่มีค่าในชีวิตไป
                          เพียงเพราะอารมณ์ชั่ววูบ  . . .

                                    อย่าปล่อยให้ อารมณ์ลิขิตความรัก
                                    ลองทบทวนสิ่งดีๆ ที่เคยทำร่วมกัน
                                    และถ้ายังรู้สึกดีๆ ที่จะรักอยู่  . . . 
                                    ก็จงอย่าริที่จะเลิกรัก

                                              แต่สำหรับบางคน  . . .
                                              ลองตั้งคำถาม กับตัวเองมาหลายครั้ง
                                              ทบทวนเรื่องราวมาหลายครา  . . .
                                              ก็ยังหาความรู้ดีๆ ของคนรักไม่เจอ

                                                     หากเป็นเช่นนี้   . . . 
                                                     ก็จง “เลิกรัก” เถิด 
                                                     แต่ขอให้เลิกแบบ มีความรู้สึกดีๆ ให้กัน
                                                     เผื่อสักวันจะกลับมา รักกันอีก  . . .

           ++ พรุ่งนี้อาจสายเกินไป ++

          ถ้าคุณโกรธใครขึ้นมาแล้วไม่มีใครอยู่ตรงนั้นเพื่อช่วยแก้สถานการณ์
          จงทำด้วยตัวเอง
          บางทีใครคนนั้นอาจจะยังคงอยากเป็นเพื่อนกับคุณอยู่
          และถ้าคุณไม่ทำ พรุ่งนี้อาจสายเกินไป 

          ถ้าคุณตกหลุมรักใครสักคนแต่คนๆ นั้นไม่รู้ จงบอกเค้าไป
          บางทีคนๆ นั้นอาจจะกำลังรักคุณอยู่ด้วยเช่นกัน
          และถ้าคุณไม่บอกเค้า บางทีพรุ่งนี้อาจจะสาย 

          ถ้าคุณอยากจะจูบใครสักคนหนึ่งเหลือเกิน
          ทำเสียสิบางทีเค้าคนนั้นอาจจะกำลังต้องการจูบของคุณอยู่ก็ได้
          และถ้าคุณไม่ได้ทำ บางทีพรุ่งนี้อาจจะสายเกินไป

          ถ้าคุณยังคงรักใครสักคนที่คุณคิดว่าป่านนี้เค้าคงลืมคุณไปแล้ว
          จงบอกเค้าวันนี้ บางทีเค้าอาจจะยังคงรักคุณอยู่เช่นกัน 
          ถ้าคุณไม่บอกเค้าวันนี้ บางทีพรุ่งนี้อาจจะสายเกินไป

          ถ้าคุณต้องการการกอดจากเพื่อนสักคนหนึ่ง
          บอกเค้าสิ บางทีพวกเค้าอาจกำลังอยากให้คุณกอดมากกว่าที่คุณเป็นเสียอีก
          และถ้าคุณไม่ทำวันนี้ บางทีพรุ่งนี้อาจจะสายเกินไป

          ถ้าคุณรู้สึกว่าเพื่อนคุณแสนดีเหลือเกิน จงบอกพวกเค้าด้วย
          เพราะเค้าเองก็อาจจะกำลังรู้สึกอย่างเดียวกับคุณเช่นกัน
          ถ้าคุณไม่ทำแล้วเค้าต้องจากไปเสียแล้ว บางทีพรุ่งนี้อาจจะสายเกินไป 

          ถ้าคุณรักพ่อแม่ของคุณและยังไม่มีโอกาสแสดงออกมา ทำซะเถอะ
          ท่านยังอยู่ตรงนั้นเพื่อให้คุณได้มีโอกาสแสดงให้ท่านรู้
          หากท่านจากไปวันนี้ พรุ่งนี้ก็สายเกินไปเสียแล้ว

          ส่งข้อความนี้ไปให้ทุกๆ คนที่คุณแคร์พวกเค้า
          รวมทั้งคนที่ส่งมันมาให้คุณด้วย
          แล้วคุณจะได้รู้ว่ามีใครบ้างที่เค้าแคร์คุณเช่นกัน

          ไม่งั้น...บางที...พรุ่งนี้อาจจะสายเกินไป

            ข้อคิดเตือนใจ หากจะรักใครสักคน . .

.

การที่เรารักใครสักคน . . . ไม่จำเป็นต้องหาเหตุผลว่า ทำไมเราจึงรักเขา
แต่ให้รู้ว่า . . . ทุกวันนี้เรารัก และต้องรักให้ดีที่สุดก็พอ

การที่เรารักใครสักคน . . . ไม่ต้องสนว่ามีอุปสรรคมากมายเท่าใด
แต่ควรจะนึกขอบคุณโชคชะตา ที่สร้างให้มีอุปสรรค . . .
เพื่อให้เราได้ร่วมฟันฝ่าไปด้วยกัน

การที่เรารักใครสักคน...ไม่ต้องเสียเวลาคิด ว่าเค้าทำอะไรเพื่อเราบ้าง
แต่ควรถามตัวเองว่า  . . . วันนี้เราทำอะไรเพื่อคนที่เรารักหรือยัง

การที่เรารักใครสักคน...ไม่ต้องไประแวงว่าเค้าจะมีคนอื่นนอกเหนือจากเรา
แต่ควรระวังใจของเราเอง . . . ที่จะไปรับคนอื่น เข้ามาแทนที่เค้า

การที่เรารักใครสักคน...คำว่า "แพ้" หรือ "ชนะ" ไม่สำคัญ
สิ่งที่สำคัญคือ เราจะประคองความรัก ไปด้วยกันได้อย่างไร

การที่เรารักใครสักคน...ไม่ใช่การสัมผัสเพียงกาย
แต่เป็นหัวใจของเราต่างหาก ที่แนบชิดกัน

การที่เรารักใครสักคน...ไม่เกี่ยวข้องกับสิ่งของนอกกายใดๆ
เพราะความรักไม่สามารถซื้อ หรือแลกมาได้ด้วยทรัพย์สินเงินทอง

การที่เรารักใครสักคน...ไม่ต้องคอยนับว่า เค้ามีข้อเสียมากมายแค่ไหน
เพราะความรักจะช่วยทำให้เรารู้จักอภัย  . . .
และมองข้ามข้อบกพร่องนั้นไปได้

การที่เรารักใครสักคน...อาจทำให้เราตาบอด
จนมองไม่เห็นความจริงบางอย่าง
แต่ก็ทำให้เราได้เข้าใจว่า  . . .
ความสุขจากการได้รักใครสักคนนั้น. . . ยิ่งใหญ่แค่ไหน

เพราะ "ความรัก" เป็นบทเรียนดีๆ
ที่ไม่อาจเข้าใจได้ถ่องแท้  . . . ถ้าไม่ได้สัมผัสด้วยตนเอง

  write by.... Bee ~* 

              หากต้องเลือก . . . หรือเป็นตัวเลือก

เคยมั๊ย . . . ? รักคนที่มีแฟนแล้ว
หรือ  . . . รักคน พร้อมกัน 2 คน

ถ้า ณ วันหนึ่ง เรารักคนที่มีแฟนแล้ว . . .
ก็คงหวังเล็ก ๆ ให้เขาเปลี่ยนใจ . . . มารักเราบ้าง
ถึงจะรู้สึกผิด . . . ที่คิดแย่งเขามา
แต่ก็อยากจะเป็นตัวเลือก  . . .

ไม่ผิด . . . หากเราจะรักใครสักคน
ไม่มีใครสามารถห้ามใจใครได้
แต่จงทำใจ  . . . และเผื่อความเสียใจไว้ด้วย
หากกล้าที่จะรัก (ทั้งที่ไม่น่าจะเป็นไปได้)
ก็อย่ากลัวที่จะเสียใจ  . . .

ถ้าเขาเลือก ก็ยินดีด้วย   . . .
แต่ ถ้าเขาไม่เลือก . . . อย่าโทษว่าเราไม่ดี หรือใครผิด
ถ้าผิดคงผิดที่เวลา  . . . ที่ทำให้เราเจอกันช้าไป

คนดีไม่จำเป็น . . . ต้องสมหวังในความรักเสมอไป
ไม่มีใครที่ดีบริสุทธิ์ . . .   หรือเลวบริสุทธิ์

ถ้า ณ วันหนึ่ง . . .  เรารักคน 2 คน
และถึงเวลาที่เราต้องเลือก  . . .จงปล่อยไปตามหัวใจ
แล้วเลือกในสิ่งที่เราต้องการ . . .

เลือกคนที่ได้ใจเราไป . . . ให้ตัวมันตามไปอยู่ด้วย
เพราะเมื่อใดที่หัวใจ กับตัวมันแยกกันอยู่  . . .
ตัวมันจะอยู่อย่างซังกะตาย 
. . . เพราะมันไม่มีชีวิตจิตใจ

เรื่องความรักไม่มีใครถูก  ไม่มีใครผิด 
. . . ระหว่างคน 3 คน ต้องมีคนหนึ่งที่เสียใจเสมอ
แต่เสียใจแค่หนึ่งคน ดีกว่าเสียใจทั้ง 3 คน 

. . . ไม่มีคำว่าสงสาร
ถ้าจะสงสาร . . . ควรสงสารตัวเองก่อน
ถามตัวเองซิว่า . . .  คบด้วยความสงสาร
แล้วเรามีความสุขมั๊ย?

ไม่มีคำว่ายุติธรรม  . . .
คนมาก่อนไม่จำเป็น . . . ต้องได้ครอบครอง
คนมาทีหลังไม่จำเป็น . . . ต้องเสียสละ

ชีวิตเป็นของเรา  . . .  จงเลือกเองแล้วจะได้ไม่โทษใคร
เรามีสิทธิ์ที่จะเลือก (ตราบเท่าที่เรายังไม่มีครอบครัว)
อย่ารักใครทั้งหมด . . .
เหลือความรักให้ตัวเองบ้าง  . . . แม้สัก 1% ก็ยังดี

เผื่อใจไว้บ้าง ในวันที่ต้องเสียใจ
หากกล้าที่จะรัก   . . . อย่ากลัวกับคำว่าเสียใจ
ไม่มีความแน่นอนในใจคน

ความรักไม่มีใครถูก ไม่มีใครผิด
ไม่มีความถูกต้อง  หรือ ไม่ถูกต้อง
ไม่จำเป็นต้องมีความยุติธรรม 
ไม่จำเป็นว่าใครมาก่อนมาหลัง
 เราไม่สามารถบังคับใจใคร ให้รัก  หรือ ไม่รักเราได้
 และ ใคร ก็ไม่สามารถบังคับใจเราได้เช่นกัน

"คนรัก" ไม่ใช่สิ่งของ 
เขามีขา  และเราไม่สามารถผูกมัดเขาไว้ได้ด้วยเชือก
 แต่มัดไว้ได้ด้วยใจ อย่าล้อเล่นกับ  ความรัก...
 มิฉะนั้น ความรักจะล้อเล่นกับเรา เหมือนกัน